Ik heb per ongeluk belangrijke foto’s en video’s van mijn SD-kaart verwijderd en ben meteen gestopt met het gebruik ervan omdat ik bang ben dat nieuwe gegevens de verwijderde bestanden kunnen overschrijven. Ik heb hulp nodig om uit te zoeken wat de veiligste manier is om verwijderde bestanden van een SD-kaart te herstellen zonder het erger te maken.
Het eerste wat ik deed toen dit gebeurde, was stoppen met het gebruik van de SD-kaart. Doe dat vóór alles. Haal hem uit je telefoon, camera, drone, wat er ook maar op aangesloten was, en laat hem met rust.
Verwijderde foto’s zijn meestal niet meteen weg. De kaart markeert hun ruimte als vrij en de bestandslijst wordt gewist. De afbeeldingsgegevens staan er vaak nog totdat er nieuwe data overheen wordt geschreven. Dus als je blijft fotograferen, al is het maar voor één testfoto, loop je het risico de oude bestanden voorgoed te wissen.
Controleer de voor de hand liggende plekken voordat je iets installeert.
Als de kaart in een telefoon zat, kijk dan in Onlangs verwijderd of Prullenbak in de galerij-app.
Als je de kaart eerder ooit op je computer hebt aangesloten, controleer dan de Prullenbak.
Kijk in cloudsynchronisatiediensten zoals Google Foto’s of OneDrive. Ik heb bestanden daar zien opduiken nadat mensen zwoeren dat ze nooit een back-up hadden gemaakt.
Zet op je computer verborgen bestanden aan. Soms zijn de foto’s verborgen door een fout in het bestandssysteem, en af en toe door malware.
Als de bestanden van de kaart zelf verdwenen zijn, is herstelsoftware de juiste weg. Sla CHKDSK op Windows over. Sla EHBO op macOS over. Die hulpprogramma’s repareren schijfstructuren. Ze zijn niet gemaakt om verwijderde foto’s te herstellen, en ik heb gezien dat ze een slechte kaart nog erger maakten.
Ik heb in de loop van de tijd een paar gratis opties geprobeerd.
PhotoRec werkt min of meer, maar het voelt nogal ruw aan. Geen normale interface, veel terminalwerk, en de herstelde bestanden komen terug in rommelige mappen met algemene namen. Windows File Recovery voelde vergelijkbaar. Prima als je van opdrachtregelwerk houdt. Niet fijn als je snelheid wilt.
Recuva is makkelijker om doorheen te klikken, maar ik had weinig geluk met RAW-formaten. NEF en CR2 waren de formaten die mij problemen gaven. Sommige bestanden kwamen beschadigd terug, sommige gingen helemaal niet meer open.
Degene waarmee ik de beste resultaten had voor fotoherstel van SD-kaarten was Disk Drill. Wat mij overtuigde, was hoe eenvoudig het was om te gebruiken en hoe goed het omging met cameramedia. De modus Advanced Camera Recovery deed het beter met gesplitste videobestanden en RAW-foto’s dan de lichtere gratis tools die ik testte.
Dit is het proces dat ik zou volgen:
Installeer Disk Drill op een Windows-pc of Mac.
Sluit de SD-kaart aan met een speciale kaartlezer. Ik zou vermijden om de camera via USB aan te sluiten. Veel camera’s presenteren opslag op een manier die low-level toegang beperkt.
Open het programma, kies de SD-kaart uit de lijst met stations en start vervolgens een scan naar verloren gegevens. Als je alleen om foto’s en video’s geeft, kies dan Advanced Camera Recovery.
Laat de scan voltooien. Grote kaarten duren langer. Langzame kaarten slepen zich voort.
Bekijk een voorbeeld van de bestanden die het vindt. Dit deel is belangrijk. Als de preview de volledige afbeelding netjes toont, zijn je kansen goed en is het bestand meestal intact.
Selecteer wat je wilt en herstel het.
Eén fout verpest alles, dus let goed op dit deel. Wanneer wordt gevraagd waar je de herstelde bestanden wilt opslaan, zet ze dan niet terug op dezelfde SD-kaart. Sla ze op op de interne schijf van je computer of op een andere externe schijf. Herstelde bestanden naar dezelfde kaart schrijven brengt het risico met zich mee dat je gegevens overschrijft die je nog niet hebt veiliggesteld.
Nadat je alles hebt hersteld, open je de bestanden en controleer je of ze werken. Pas daarna zou ik de SD-kaart in de camera formatteren. Als de kaart zich na het formatteren weer vreemd gedraagt, zou ik hem met pensioen sturen. Kaarten gaan op vreemde manieren kapot, en ik ben er na zo’n schrikmoment mee gestopt om er nog één te vertrouwen.
Als je sinds het verwijderen geen nieuwe foto’s hebt gemaakt, zijn je kansen meestal behoorlijk goed. Dat is belangrijker dan mensen denken.
Ja, als je snel bent gestopt met het gebruiken van de SD-kaart, is de kans op herstel nog steeds behoorlijk goed.
Ik ben het eens met @mikeappsreviewer over de belangrijkste regel: schrijf niets naar de kaart. Op één punt verschil ik wel een beetje van mening. Ik zou eerst een byte-voor-byte image van de SD-kaart maken en daarna die image scannen, niet de originele kaart. Als de kaart zwakke sectoren heeft of begint uit te vallen, heb je één goede kans in plaats van herhaalde leesacties.
Beste veilige werkwijze:
- Vergrendel de SD-kaart, als deze een fysieke schrijfbeveiligingsschakelaar heeft.
- Gebruik een kaartlezer, niet de telefoon of camera.
- Maak een volledig imagebestand van de kaart met een tool zoals USB Image Tool, dd of iets vergelijkbaars.
- Voer het herstel uit op de image.
- Sla herstelde bestanden alleen op je pc of een andere schijf op.
Als je de makkelijke route wilt, is Disk Drill hiervoor een prima keuze. Het scant SD-kaarten goed, toont voorbeelden van bestanden en houdt het proces eenvoudig. De kans op succesvol fotoherstel is het grootst als er na het verwijderen geen nieuwe bestanden zijn opgeslagen. Zodra blokken worden overschreven, daalt de herstelkans voor die bestanden tot bijna nul.
Nog iets wat mensen vaak missen. Als de bestanden van een camera zijn verwijderd, zijn sommige video’s opgesplitst in fragmenten. Hersteltools verschillen daar enorm in. Disk Drill doet het meestal beter dan oudere gratis tools bij foto- en videosets van SD-kaarten.
Als je een snelle uitleg wilt, behandelt deze snelle gids voor het herstellen van verwijderde bestanden van een SD-kaart het proces.
Formatteer de kaart niet. Voer eerst geen reparatietools uit. En herstel bestanden niet terug naar dezelfde kaart.
Ja, het is mogelijk, en het gebruik meteen stoppen was de allerbeste zet.
Ik ben het grotendeels eens met @mikeappsreviewer en @viajantedoceu, maar ik ben er iets minder van overtuigd dat iedereen meteen moet beginnen met het maken van een volledige image. Als de kaart gezond is en normaal wordt gekoppeld, is een image ideaal, zeker, maar voor veel mensen zorgt die stap alleen maar voor extra verwarring en doen ze halverwege iets doms. Als de kaart kuren vertoont, maak er dan eerst een image van. Als hij stabiel is, is een alleen-lezen scan met een degelijke herstelapp vaak prima.
Wat ik zou toevoegen is dit: controleer de staat van de kaart voordat je achter bestanden aan gaat. Als Windows zegt scan en herstel, klik dan op annuleren. Als de kaart ongewoon traag is, willekeurig de verbinding verbreekt of een verkeerde capaciteit toont, behandel hem dan als falende media. Dat verandert het plan.
Verwijderde bestanden zijn bovendien iets anders dan ontbrekende bestanden na corruptie. De kans op herstel is meestal beter bij eenvoudige verwijdering dan bij schade aan het bestandssysteem, dus raak nog niet in paniek.
Qua software is Disk Drill nog steeds een van de makkelijkere keuzes voor het herstellen van foto’s en video’s van SD-kaarten, omdat voorbeelden tijd besparen en je helpen uit te zoeken wat daadwerkelijk herstelbaar is voordat je ergens iets wegschrijft. Herstel alles alleen naar je computer, nooit terug naar de SD-kaart. Dat is het deel waar mensen de mist in gaan.
Nog een nuttige link hier als je extra meningen wilt over tips voor herstel van SD-kaartgegevens en veilige stappen voor bestandsherstel.
Kort gezegd: ja, herstel zonder overschrijven is mogelijk, maar alleen als je de kaart ongemoeid laat en de bestanden ergens anders herstelt. Zodra er nieuwe gegevens worden geschreven, kunnen die oude foto’s heel snel verloren zijn.
Ja, heel goed mogelijk, maar ik wil wel een beetje terugkomen op één punt van @voyageurdubois en @viajantedoceu: als de kaart volledig gezond is, is eerst een image maken het veiligst, niet altijd het eenvoudigst. Sommige mensen verliezen daar hun motivatie. Als je niet technisch bent, is een zorgvuldige alleen-lezen-scan beter dan onhandig omgaan met terminalopdrachten en een fout maken.
Wat het belangrijkst is:
- Schrijf niets naar de SD-kaart
- Formatteer deze niet
- Voer geen reparatietools uit
- Herstel geen bestanden terug naar dezelfde kaart
Een praktisch controlemoment dat mensen overslaan: als miniaturen nog zichtbaar zijn in de camera of telefoon, betekent dat niet dat de volledige bestanden veilig zijn. Miniaturen kunnen blijven bestaan, zelfs wanneer de originele afbeeldingsblokken deels zijn overschreven.
Ook het bestandstype is belangrijk. JPEG’s zijn vaak beter te herstellen dan grote 4K-video’s, omdat video’s vaker gefragmenteerd zijn. Daarom kunnen de resultaten ongelijkmatig lijken.
Als je een eenvoudige optie wilt, is Disk Drill een redelijke keuze.
Voordelen van Disk Drill:
- eenvoudige interface
- goede ondersteuning voor previews
- verwerkt foto’s en video’s goed
- nuttig voor mensen die geen commandoregeltools willen gebruiken
Nadelen van Disk Drill:
- limieten voor gratis herstel hangen af van platform/versie
- diepere scans kunnen even duren
- geen wondermiddel als gegevens al zijn overschreven
- sommige gevorderde gebruikers geven mogelijk de voorkeur aan meer handmatige controle
Dus ik zou het advies van @mikeappsreviewer, @viajantedoceu en @voyageurdubois als volgt combineren: laat de kaart onaangeroerd, controleer of deze gezond lijkt, maak dan eerst een image of scan deze direct met iets als Disk Drill, en sla alles alleen op een andere schijf op. Als de kaart verbinding begint te verliezen of fouten toont, stop dan en kloon deze voordat je iets anders doet.